Archief
wo19mrt2014

Veteranen vergroten hun gelijkspel syndroom

# Gelezen:850 hits

Zaterdag 15 maart. Een winderige dag, maar wel eentje waarop er geen afgelastingen stonden vermeld. De lente klopte de voorbije week op de deur met te hoge temperaturen voor de tijd van het jaar, maar vandaag moesten we even een stapje terug doen. In de voorbije week werden de eerste wedstrijden in de 2e ronde van de Champions League gespeeld en was het demasque van Manchester United tegen Olympiakos het meest in het oog springende. Het zwalkende, eens zo machtige United, is na het vertrek van Ferguson volkomen de draad kwijt, zowel in de Premier League als in Europa. Nu keerde de ploeg terug uit Griekenland met een 2-0 nederlaag. Het lijkt erop alsof van Persie, net als bij Arsenal, ook hier niet om de echte grote prijzen mee gaat spelen. Internationaal is er verder alleen sprake van een Alkmaarse lente. AZ is de enig overgebleven vertegenwoordiger na de dubbele oorwassing van Ajax door Red Bull Salzburg. Az wist middels een gelukkige strafschop en het onvermogen van Anzhi, om van de vijf uitgespeelde kansen er niet een te verzilveren, een magere 1-0 overwinning te boeken en hierdoor klopt de Alkmaarse staf zich op de borst en spreekt van een heus "resultaat". In de nederlandse competitie zorgt Ajax er voor dat het nog steeds spannend is. Een 1-1 tegen laagvlieger Cambuur zorgt er evenwel voor, dat de voorsprong op de tweede plaats met een puntje groeit, omdat zowel Vitesse als fc Twente weigeren om hun wedstrijden winnend af te sluiten. Het is in deze fase allemaal erg pover wat de goedbetaalde profs aan het publiek voorschotelen. Opmerkelijk is de opkomst van de risee van de eerste competitiehelft, PSV. Middels een prima reeks hebben ze zich weer gemeld voor de strijd om de tweede plaats.

Bij het sterrenensemble van Amstelveen heeft de technische staf te maken met een gelijkspel syndroompje en op bezoek bij rode lantaarndrager VVC VE1 hoopt de staf dat de ploeg er weer eens in slaagt om de volle drie punten mee naar huis te nemen. Met wederom keeper Michael tussen de palen en de terugkeer van Rob, die geen vakantie hield, maar een gastcollege over de Hollandse School moest presenteren aan het technisch hart van Al-Wahad, het Ajax van de Verenigde Arabische Emiraten, had de staf de keuze uit dertien niet betaalde, maar goedwillende amateurs om de klus te klaren. Met de "Special One" Ruud en Henk (zonder vlag) in hun burgerkloffie langs de lijn was het bonte gezelschap compleet.

Om half drie werd door de tegenstander afgetrapt. Dit nadat de Vets de toss hadden gewonnen en door van doel te draaien met een stevige wind in de rug het eerste bedrijf mochten afwerken. Een ingenieuze tactische ingeving van Ruud. Voor rust een paar goaltjes maken en dan in de tweede helft op routine, de wedstrijd dood maken. Hoe wel doordacht deze plannen, in de praktijk kwam er weining avn terecht. De beoogde droom opstelling had het zwaar met het veld, de scheidsrechter en de wind. Binnen een paar minuten stond VVC al alleen voor de keeper, gelukkig door een prima (re)actie van Michael zonder gevolgen. Binnen vijf minuten een corner, die van de kant van Amstelveen leek op een diorama uit het wassenbeeldenmuseum van Madame Tussaud. De enige bewegende bezoeker was de spits van VVC die de bal makkelijk via het hoofd achter keeper Michael wist te koppen.

Na deze tegenslag werd Amstelveen wel snel wakker. De bal werd nu meer gecontroleerd en via Klaas op de rechterflank werd meermalen de druk opgevoerd op de laatste linie van de tegenstander. Kansjes onstonden en na ongeveer een kwartier in het eerste bedrijf wist Jan-Roy een prima diagonale bal op Ben te spelen, die het lederen monster in de loop van Rob wist te plaatsen. In duel met de tegenstander in de zestienmeter werd het lange linkerbeen zijn directe tegenstander en de keeper te machtig, waardoor de vets volkomen verdiend op gelijke hoogte konden komen. Ondanks dotten van kansen voor Klaas en Rob en de vrijwillige wissel van Ben voor Hennie, waarbij Henk dacht dat het verstandig was om een beetje lengte in de spits bij te schakelen, wisten de Vets geen verandering in de score meer aan te brengen tot de rust, zodat de gang naar de kleedkamer gemaakt werd met een vertekenende 1-1 tussenstand.

Na rust de entree van spits Mel, die de resultaten van de gymnastiek oefening niet had afgewacht en wederom een blessure voor de uitblinker op de linksachterpositie Gerrie. Een sprint en een zwenkende beweging van het duidelijk afgetrainde bovenlijf was te veel voor de reeds eerder gekwelde kuit, waardoor het zich laat aanzien, dat de overbelasting van een lang seizoen bij hem zijn tol gaat eisen. Door het uitvallen van Gerrie moest er het een en ander gesleuteld gaan worden aan de achterste linie. Dit voorkwam echter niet dat Mel, de bal meenemend in de draai en prima afrondend, de 1-2 tussenstand op het scorebord wist te schieten. Met nog een klein half uur te spelen leek er op dat moment niets aan de hand voor de oude mannen. Echter, een counter en een dubieuze beslissing van de scheidsrechter (een van zijn vele) om een corner toe te kennen werd de groen-witten wederom fataal. Twee stilstaande momenten (en dan vooral door de Vets van Amstelveen) leverden VVC een zelfde aantal doelpunten op. Ondanks een aantal wissels in de laatste fase van de wedstrijd, een duidelijk aandringend Amstelveen met de wind vol op de kop en een dreigende uitval van VVC vlak voor tijd, veranderde er niets meeer aan de gelijke tussenstand en schoten Amstelveen en VVC beiden niet veel op met de puntendeling. Werner verwoordde het syndroom na afloop treffend door zuchtend te melden: "Tjonge, alwéér 2-2...."

Zoals gezegd, schieten we niet meer dan 3 punten op met deze heuse gelijkspel serie van drie draws in drie wedstrijden. De 8e plek is op doelsaldo in onze handen en de concurrenten voor deze positie laten net als Amstelveen veelvuldig punten liggen. Volgende week tegen de runner-up van de competitie, het op de 2e plaats bivakkerende Legmeervogels, achter de ongenaakbare leider ZSGO/WMS. Of en hoe de Veteranen het gelijkspel syndroom dan van zich hebben weten af te spelen, leest u volgende week in dit feuilleton. Tot volgende week!

This website uses cookies to manage authentication, navigation, and other functions. By using our website, you agree that we can place these types of cookies on your device.

You have declined cookies. This decision can be reversed.

You have allowed cookies to be placed on your computer. This decision can be reversed.